Deze analyses betreffen de Verdragsdimensie van zaken die door de Franse hoven en rechtbanken zijn beslecht, tot en met het Hof van Cassatie of de Raad van State: wat in het licht van het Verdrag nog moet worden onderzocht zodra de definitieve nationale beslissing is gewezen.
Een verworpen cassatieberoep betekent niet altijd het einde van de Verdragsvraag, maar de ernst van een zaak volstaat niet om de deur naar Straatsburg te openen: de grief moet in beginsel ten minste in substantie voor de nationale rechter zijn opgeworpen, en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is geen vierde aanleg. Deze analyses onderzoeken wat een vraag die het Hof kan beslechten onderscheidt van een meningsverschil over de nationale beslissing.
Just Rights Europe vervangt noch de advocaten die de nationale procedure voeren, noch de advocaten bij de Raad van State en het Hof van Cassatie (avocats aux Conseils); het kantoor treedt enkel op voor de Verdragsdimensie, na de definitieve beslissing van het hoogste nationale rechtscollege.
Van de 646 verzoekschriften tegen Frankrijk die het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in 2025 behandelde, werden er slechts 27 bij arrest beslecht. Wat gebeurt er met de overige? En hoe legt men een rechtzoekende uit dat een zaak die op zijn hele leven heeft gewogen, op de drempel van Straatsburg dreigt te eindigen?
In november 2009 verliest een Franse advocaat zijn cassatieberoep. Zijn veroordeling wegens uitlatingen over de werking van justitie wordt definitief. In april 2015 stelt de Grote Kamer van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens hem in het gelijk. In december 2016 komt zijn zaak opnieuw voor het Franse Hof van Cassatie in voltallige zitting.
Deze analyses vormen algemene informatie over het Verdragsrecht; zij vormen geen juridisch advies en doen geen advocaat-cliëntrelatie ontstaan.
Na de definitieve beslissing van het hoogste nationale rechtscollege kan een dossier rechtstreeks aan ons worden voorgelegd, door de cliënt of door diens advocaat.